Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω προς τι τόσος πανικός…

Είμαι μέσα στα πράγματα, το ξέρεις. Δεν σου μιλάω για καταστάσεις που δεν έχω ζήσει. Δεν κάνω τον προπονητή του… ούτε τον μάντη Κάλχα. Οπότε…

Έχουμε μιλήσει για μεταγραφές; Τώρα είναι η ώρα…

Είμαι σίγουρη ότι όταν άκουσες ότι έφυγε ο Ρίμπο και ο Νέρι, σπάστηκες. Εγώ πάλι καθόλου. Αυτό που λέγαμε όλη την χρονιά είναι πως αν δεν έφευγε ο Ρίμπο δεν θα υπήρχε αντι-Ρίμπο. Αν δεν έφευγε ο Νέρι δεν θα υπήρχε αντι-Νέρι.

Να στο πω σε απλά ελληνικά. Η καλή ομάδα φαίνεται από τους παίκτες που διώχνει, όχι από αυτούς που φέρνει.

Όταν στον πάγκο πέρισυ είχα 10 άχρηστους και τους έστειλα και τους 9 (αυτόν τον κύπριο τι τον κρατήσαμε βρε παιδιά; Για να έχουμε κάποιον να ασχολούμαστε;), σημαίνει πως έχω κάτι στο μυαλό μου. Είναι σημαντικό να ξέρεις ποιον ΔΕΝ θες. Γιατί πολύ απλά έχω ήδη αρχίσει να σχηματίζω μια εικόνα στο μυαλό μου περί του τι θέλω.

Η εικόνα του Ολυμπιακού λοιπόν χτες δεν ήταν καθόλου απογοητευτική. Σκέψου ότι εγώ ένα γυμναστήριο κάνω δυο ώρες κάθε μέρα και μετά δεν μπορώ να πάρω τα πόδια μου. Άρα λοιπόν το θέμα κούραση δεν το συζητάω. Να σε βάζει σε σκέψεις όταν βλέπεις ομάδες να φυσάνε στα φιλικά. Δεν τον έχουν εμπεδώσει τον διάδρομο…

Αυτό που δεν είδες, ή που εύχομαι να είδες, είναι ότι οι παίκτες δεν ξερένονται μεταξύ τους. Τόσες λάθος μπαλιές ούτε στο ερασιτεχνικό δεν βλέπεις. Όταν έχουν την μπάλα στα πόδια τους ξέρουν να κάνουν τρίπλα. Είναι ολοφάνερο όμως ότι ακόμη και όταν σηκώνουν το κεφάλι δεν ξέρουν προς τα πού να κοιτάξουν.

Εσύ λοιπόν που βιάστηκες να απογοητευτείς… μη μασάς! Κάτσε να μάθουν…γεωγραφία… και μετά το ξανασυζητάμε…

Ολόκληρος Ρίμπο έφυγε, τόσοι παίκτες μαεστρόνια ήρθαν και ποστ δεν έκανα. Περίμενα να τελειώσει η μεταγγραφική να τα πω όλα μαζί.

Όμως δεν με άφησες…

Άντε πάμε να σου πω μια ιστορία. Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι “εντελώς” συμπτωματική…

Έχω μια ομάδα που λες. Την γνωστή μικρή, πικρή μου ομάδα. Κάθε χρόνο στην μεταγγραφική θέτουμε το εξής ερώτημα :

“Να πάρουμε έτοιμους δανεικούς παίκτες ή να φτιάξουμε τους δικούς μας;”

Η απάντηση είναι κάθε χρόνο η ίδια :

“Να φτιάξουμε τους δικούς μας, τα παιδιά μας, και μετά να κοιτάξουμε προς τα έξω.”

Έχω παίκτες που αυτή τη στιγμή παίζουν Α κατηγορία. Που τους έψησα, τους έκανα παικτρόνια, μάθανε στις μπουνιές και τις κλωτσιές και τα σπασμένα γήπεδα και μια μέρα ήρθαν και μου ζήτησαν να προχωρήσουν. Ξέρεις την απάντησή μου;

“Να πας και ό,τι θες εγώ εδώ.”

Όμως ξέρεις… δεν έφυγαν όλοι… ανώδυνα…

Φέτος μόνο δυο πιτσιρικάδες -καλή ώρα στην ηλικία σου- ήρθαν και μου ζήτησαν να πάνε μια κατηγορία πιο πάνω. “Μα ρε παιδιά, εδώ σε μας ακόμη ψήνεστε, τι να πάτε να κάνετε πιο πάνω; Πάγκο θα ήσαστε και αν.”

Πήγαν. Τον δρόμο δεν τον κόβω ποτέ σε κανέναν. Όμως…

Κοίτα να δεις Νέρι.

Μια ομάδα που σε έκανε άντρα, σου έμαθε μπάλα, δεν την πουλάς για μερικά εκατομμύρια.

Τους φιλάθλους που εκείνοι ουσιαστικά σε επέβαλλαν, δεν τους πουλάς για μερικά εκατομμύρια.

Άντε και ο άλλος ο πουρές έφυγε και κατέληξε στην Μπάρτσα μαζί με τον πατατάκι.

Εσύ ρε Νέρι που πας; Στο ντόνατς;

Ρε αυτούς δεν τους είχαμε για πρωϊνό πέρισυ; Αν δεν ήταν ο Τρόντ αμπάριζα θα τους είχαμε πάρει!

Αφήνεις την ομάδα που σε έκανε γνωστό για να πας σε μία που ίσα που την ξέρει η μάνα της;

Δεν την τίμησες την φανέλα, Νέρι. Το λιγότερο δυο χρονάκια έπρεπε να κάτσεις. Με τα ίδια λεφτά.

Ο Ολυμπιακός σου έδωσε ψωμί, σε έκανε γνωστό, σε έστειλε στο Μεξικό, σου έδωσε γη και ύδωρ. Ο Ολυμπιακός σε έθρεψε.

Την πούλησες την ομάδα. Την πούλησες για ΔΥΟ ψωροεκατομμύρια. Αν δεν ήθελες, απλά δεν θα έφευγες. Ήθελες και έφυγες. Δεν σε διώξαμε.

Ξέρεις τι μου είπε ένας ένθερμος υποστηρικτής σου;

“Δεν τον χορτάσαμε τον Νέρι”.

Ξέρεις τι του απάντησα;

“Την φανέλα του Ολυμπιακού, όποιος δεν ΞΕΡΕΙ να την τιμήσει δεν είναι άξιος να την φορέσει.”

Kαι του χρόνου, βαζελάκια.

(θα ξανακερδίσετε ρε ‘σεις για φέτος;)

Κοίτα το πινακάκι πάνω αριστερά. Καλέ γιατί είναι σβηστό; Τα παιδιά παίζουν επίσημο αγώνα! Α κατάλαβα… είναι που πληρώσαμε τα ομόλογα…

Θέλουν θέμα να ασχολούνται οι φυλλάδες, ξέρω. Αλλά η τρίχα γίνεται τριχιά και το χειμωνα θα δούμε πώς έχουν ξυρίσει τον γαμπρό.

Μέχρι στιγμής έχουμε σίγουρη την παραμονή Ρίμπο. Τώρα αυτό εγώ θες να το θεωρήσω καλό; Τον λατρεύω τον Ρίμπο, είναι γεγονός. Όμως αν μείνει ο Ρίμπο σημαίνει αυτόματα ότι δεν θα υπάρξει αντι-Ρίμπο. Οπότε μήπως αυτό πρέπει να με ανησυχεί λιγάκι;

Άκουσα το ανέκδοτο με τον Τσιρίλο. Μα καλά πόσο μυαλό θέλει για να δείτε ότι ο άνθρωπος απλά θέλει να κλείσει καλύτερο συμβόλαιο με την ΑΕΚ του χρόνου; Παιχνιδάκια παίζει. Άσε που η τυχαία συνάντηση του με τον πρόεδρο σε τραπέζωμα, τον έκανε αυτόματα “μεταγραφικό στόχο”. Μωρέ με δουλεύεις; Τον Dalton θα πάρουμε;

Το θέμα Σπυρόπουλου μόλις έληξε. Καλό παιδί ο Σπυρό, αλλά ο πατατάκης δεν τον δίνει λέει, παρά μόνο στο εξωτερικό. Εδώ είσαι φάουλ Τσακιράκο. Σε πήγαινα πολύ, γούσταρα την μετα Μ-πέους εποχή, σε είχα ακούσει και στο ράδιο, όλα καλά τα λες.

Αλλά πες μου βρε πατατάκη. Ποια ομάδα του εξωτερικού θα ζητήσει τον Σπυρό; Εδώ από γαύρο φεύγουνε και καριέρα δύσκολα κάνουν. Θα το κάψεις το παιδάκι, κρίμα είναι. Δώσε το στον βάζελο, στα χανούμια, όπου θες. Αλλά δώσε το μην πάει χαμένο. Καλός ο Πανιώνιος αλλά… Champions League δεν βλέπω να παίζει σύντομα…

Τώρα σχετικά με το πρωτάθλημα μην περιμένεις να πανηγυρίσω. Καλά το παίξανε το έργο οι γαύροι την Κυριακή που γιουχάρανε. Δεν είμαστε μούφα φίλαθλοι, ούτε γουστάρουμε να μας κοροϊδεύουν. Αν νομίζατε ότι βρήκατε θύματα να τους παίρνετε τα φράγκα και να λένε ευχαριστώ, την πατήσατε. Εμείς θέλουμε θέαμα, άλλα κόλπα. Έχουμε απαιτήσεις.

Τι θες να σου ευχηθώ τώρα; Και του χρόνου; Σίγουρο το έχω από τώρα. Άλλο θα πω.

Άντε βρε! Και στα δικά μας! Τα Ευρωπαϊκά ε;

Δηλαδή βρε βάζελοι αγαπημένοι, να σας ρωτήσω εγώ; Τόσους βαθμούς πήρατε φέτος με τους φίλους τους διαιτητές, με υποβιβασμό θα κινδυνεύατε αν δεν ήταν και αυτοί δηλαδή….

Πώς τολμάτε τώρα και μιλάτε για διαιτησία;

Το πέναλτυ ήταν ανύπαρκτο δεν λέω… αλλά ακριβώς για αυτό… ΣΑΣ ΑΞΙΖΕ!

Μπράβο Μπριάκο! Εσκεμμένα ή όχι… τους έδωσες το μάθημά τους.

Μετά το φιάσκο της Πέμπτης, ένα έχω να πω. Άξιος!

Δεν γίνεται να είσαι ο μόνος Πειραιώτης, μέσα σε ένα γήπεδο. Δεν γίνεται να βλέπω στα μάτια σου, στο βλέμμα σου, στον τρόπο σου, στο πάθος σου, στην προσπάθειά σου, όλα όσα θα περίμενα να έχουν οι υπόλοιποι 11.

Δεν μου αρέσει να λέω μεγάλα λόγια. Ιδίως πριν να δω. Άκουγα τα καλύτερα, αλλά αν δεν σε δω μέσα στο γήπεδο με την δική μου ομάδα, καλό λόγο δεν θα ακούσεις από το στόμα μου. Βλέπεις οι καλοί παίκτες κρίνονται με την μπάλα στα χέρια.

Εύγε Μάτσε. Μας θύμισες πολλά. Μας θύμισες το παρελθόν και μας έδειξες το μέλλον…

Σ.Φ. = Στην Φωτεινή

Σ.Φ. = Στον Φίλο

Σ.Φ. = Στο Φανάρι

Σ.Φ. = ….

Υπουργάκο… ντροπή…

Σήμερα όμως, δεν θα χαρούμε. Δεν θα διασκεδάσουμε. Δεν θα ζήσουμε την ένταση του αγώνα. Δεν θα είμαστε στις κερκίδες για να χειροκροτήσουμε τα παιδιά μας. Δεν θα ζητωκραυγάσουμε, δεν θα γκρινιάξουμε. Δεν θα πιούμε το “γηπεδίσιο” καφεδάκι μας, δεν θα φάμε το “αγωνιστικό” σουβλάκι μας.

Σήμερα δεν θα ζήσουμε την γιορτή του αθλητισμού. Σήμερα δεν θα πάμε στο γήπεδο. Σήμερα δεν έχουμε αγώνα. Σήμερα και για όλη την εβδομάδα, τα γήπεδα θα μείνουν άδεια.

Σήμερα η Δευτέρα είναι μπλε. Ένα μπλε σαν αυτό του ουρανού. Ένα μπλε σαν αυτό της θάλασσας. Ένα μπλε σαν αυτό της γαλανόλευκης.

Σήμερα είμαστε όλοι Έλληνες. Έχουμε βγάλει τις πολύχρωμες φανέλες, έχουμε κατεβάσει τα πανώ, έχουμε σβήσει τις φωνές μας.

Σήμερα χειροκροτάμε.

Χειροκροτάμε την πολιτεία που εξακολουθεί να μην στέλνει αστυνομικές δυνάμεις στα γήπεδα που διεξάγονται τα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα.

Χειροκροτάμε την πολιτεία που εξακολουθεί να μην υποχρεώνει τις ομάδες να έχουν γιατρό στο γήπεδο κατά την διεξαγωγή των αγώνων.

Χειροκροτάμε την πολιτεία που εξακολουθεί να μην εφαρμόζει τους νόμους που η ίδια θέσπισε για την προστασία του αθλητισμού.

Χειροκροτάμε τις φυλλάδες που εξακολουθούν να πορώνουν τους φιλάθλους με διαστρεβλωμένα γεγονότα και ανυψωμένα οπαδικά αισθήματα.

Χειροκροτάμε τα ραδιόφωνα και τις τηλεοράσεις που εξακολουθούν να προωθούν τις οπαδικές τους προτιμήσεις σε κάθε αναμετάδοση αγώνα.

Χειροκροτάμε τους συνδέσμους που εξακολουθούν να μην αποκλείουν τα φανατισμένα μέλη τους, αφήνοντας ουσιαστικά στην απέξω τους αγνούς φίλαθλους.

Χειροκροτάμε τους κάφρους που εξακολουθούν να βγάζουν τις κάβλες τους στα γήπεδα, καταστρέφοντας την έννοια του οπαδισμού.

Είμαστε οπαδοί. Είναι αλήθεια και δεν είναι κακό. Αγαπάμε την ομάδα μας, την στηρίζουμε, την υπερασπιζόμαστε, την γουστάρουμε. Είμαστε μαζί στις νίκες της, μαζί και στις ήττες της.

Είμαστε φίλαθλοι. Ναι, αυτό είμαστε πάνω από όλα. Αν μας στερήσεις την χαρά του αθλητισμού, θα μας στερήσεις ένα μεγάλο κομμάτι του εαυτού μας. Αν μας στερήσεις την χαρά του αθλητισμού, θα μας στερήσεις μια πηγή ευτυχίας.

Σήμερα τραγουδάμε. Τον ύμνο. Τον ύμνο της ομάδας μας. Τον ύμνο της Ελλάδας…

Το να ακούσεις από οποιαδήποτε άλλη γυναίκα του πλανήτη ότι ο Σαμαράς είναι ωραίος, είναι απόλυτα φυσιολογικό. Όταν το ακούσεις από την Νημερτή όμως, πίστεψε με, ήρθε η ώρα να αρχίσεις να ανησυχείς!

Ο Σαμαράς βλέπεις είναι ποδοσφαιριστής. Άρα αυτό που θα σου έλεγε η Νημερτής είναι κάτι σε στυλ “ατσούμπαλος, λίγος, μετριοτάτου”. Γιατί αυτό είναι ο Σαμαράς ως ποδοσφαιριστής.

Όμως χτες, βλέποντας τον αγώνα με την Μάλτα, το μόνο που είχα να σχολιάσω για τον Σαμαρά -που μπήκε και αλλαγή- ήταν η ομορφιά του.

Επειδή λοιπόν, απλά…δεν έχω λόγια για την ξεφτίλα της εθνικής… σήμερα θα κάνουμε καλλιστεία.

Οι φωτογραφίες από το epo.gr, τα δεκάρια δικά μου.