Μαύρη Δευτέρα

Οι Δευτέρες έχουν διαφορετικό νόημα για μένα. Χαρούμενο, ξέγνοιαστο. Είναι οι μέρες που αφήνω το γραφείο νωρίτερα για να ακολουθήσω την μικρή, πικρή μου ομάδα στις αγωνιστικές της υποχρεώσεις. Δεν έχει σημασία αν χάνουμε ή αν κερδίζουμε. Δεν έχει σημασία αν το γήπεδο είναι δίπλα μας ή 100 χιλιόμετρα μακρυά. Σημασία έχει ότι αυτή η ημέρα θα είναι μέρα διασκέδασης, χαράς. Όπως κάθε Δευτέρα.

Σήμερα όμως, δεν θα χαρούμε. Δεν θα διασκεδάσουμε. Δεν θα ζήσουμε την ένταση του αγώνα. Δεν θα είμαστε στις κερκίδες για να χειροκροτήσουμε τα παιδιά μας. Δεν θα ζητωκραυγάσουμε, δεν θα γκρινιάξουμε. Δεν θα πιούμε το “γηπεδίσιο” καφεδάκι μας, δεν θα φάμε το “αγωνιστικό” σουβλάκι μας.

Σήμερα δεν θα ζήσουμε την γιορτή του αθλητισμού. Σήμερα δεν θα πάμε στο γήπεδο. Σήμερα δεν έχουμε αγώνα. Σήμερα και για όλη την εβδομάδα, τα γήπεδα θα μείνουν άδεια.

Σήμερα η Δευτέρα είναι μπλε. Ένα μπλε σαν αυτό του ουρανού. Ένα μπλε σαν αυτό της θάλασσας. Ένα μπλε σαν αυτό της γαλανόλευκης.

Σήμερα είμαστε όλοι Έλληνες. Έχουμε βγάλει τις πολύχρωμες φανέλες, έχουμε κατεβάσει τα πανώ, έχουμε σβήσει τις φωνές μας.

Σήμερα χειροκροτάμε.

Χειροκροτάμε την πολιτεία που εξακολουθεί να μην στέλνει αστυνομικές δυνάμεις στα γήπεδα που διεξάγονται τα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα.

Χειροκροτάμε την πολιτεία που εξακολουθεί να μην υποχρεώνει τις ομάδες να έχουν γιατρό στο γήπεδο κατά την διεξαγωγή των αγώνων.

Χειροκροτάμε την πολιτεία που εξακολουθεί να μην εφαρμόζει τους νόμους που η ίδια θέσπισε για την προστασία του αθλητισμού.

Χειροκροτάμε τις φυλλάδες που εξακολουθούν να πορώνουν τους φιλάθλους με διαστρεβλωμένα γεγονότα και ανυψωμένα οπαδικά αισθήματα.

Χειροκροτάμε τα ραδιόφωνα και τις τηλεοράσεις που εξακολουθούν να προωθούν τις οπαδικές τους προτιμήσεις σε κάθε αναμετάδοση αγώνα.

Χειροκροτάμε τους συνδέσμους που εξακολουθούν να μην αποκλείουν τα φανατισμένα μέλη τους, αφήνοντας ουσιαστικά στην απέξω τους αγνούς φίλαθλους.

Χειροκροτάμε τους κάφρους που εξακολουθούν να βγάζουν τις κάβλες τους στα γήπεδα, καταστρέφοντας την έννοια του οπαδισμού.

Είμαστε οπαδοί. Είναι αλήθεια και δεν είναι κακό. Αγαπάμε την ομάδα μας, την στηρίζουμε, την υπερασπιζόμαστε, την γουστάρουμε. Είμαστε μαζί στις νίκες της, μαζί και στις ήττες της.

Είμαστε φίλαθλοι. Ναι, αυτό είμαστε πάνω από όλα. Αν μας στερήσεις την χαρά του αθλητισμού, θα μας στερήσεις ένα μεγάλο κομμάτι του εαυτού μας. Αν μας στερήσεις την χαρά του αθλητισμού, θα μας στερήσεις μια πηγή ευτυχίας.

Σήμερα τραγουδάμε. Τον ύμνο. Τον ύμνο της ομάδας μας. Τον ύμνο της Ελλάδας…